.RECENZJE · Wyd. Prozami

„Oczy Adrianny” Danka Braun

fot. Monika Arora

Autor: Danka Braun
Tytuł: Oczy Adrianny
Wydawnictwo: Prozami
Liczba stron: 400

Czasami, gdzieś pomiędzy kryminałem a romansem lubię sięgnąć po dobrą powieść obyczajową, by po podglądać na kartach książki czyjeś codzienne życie oraz starania, jakie bohaterowie czynią, by poprawić lub zmienić swoje życie. Tym razem zdecydowałam się na powieść “Oczy Adrianny” autorstwa Danki Braun, wydaną przez Wydawnictwo Prozami.

Adrianna była złotym dzieckiem – przez wszystkich lubiana, zdolna, miła. Jeszcze przed maturą spotkała miłość swojego życia i zaplanowała całą swoją przyszłość u jego boku. A jednak coś poszło nie tak, jak trzeba, w wyniku wypadku, tuż przed ślubem straciła wzrok i została porzucona przez narzeczonego.

Karolina – jej siostra, to całkowite przeciwieństwo Adrianny, niesubordynowana, zaniedbująca naukę buntowniczka, która lubi szokować, w dodatku zakochana jest w narzeczonym siostry.

Załamanie nerwowe doprowadza ociemniałą dziewczynę do próby samobójczej, której nie przeżyłaby bez ratunku ze strony siostry, w końcu siostrzana miłość jest w stanie pokonać wszelkie konflikty. Mija sześć lat, od tamtego momentu, a Ada zaczęła odbudowywać od nowa swoje życie. Właśnie wtedy na jej drodze ponownie staje Mateusz, który chociaż nieświadomie, od zawsze stanowił kość niezgody między siostrami.

Styl autorki jest lekki, przyjemny, ozdobny, ale nieprzytłaczający. Dzięki temu tekst czyta się szybko i płynnie, dosłownie poddając się rytmowi narzuconemu przez rozwój akcji. Bohaterowie są oparci w dużej mierze na kontrastach, ale nie są przedstawieni jednowymiarowo. Tworzą prawdziwe jednostki ludzkie zarówno ze swoimi dobrymi, jak i złymi stronami objawiającymi się zależnie od okoliczności. Jednych naprawdę bardzo łatwo jest polubić, innych znienawidzić. Ich wybory życiowe nie zawsze są łatwe, czasami mogą się dla czytelnika wydawać niezrozumiałe, ale szanuję autorkę za to, że właśnie takie, a nie inne decyzje zdecydowała się zastosować.

Ogromnym plusem książki jest ukazanie tego, jak zmienia się świat, gdy człowiek nagle traci wzrok. Nie spotkałam się jeszcze z powieścią, która pokazuje codzienne bolączki i trudności, na jakie napotyka osoba ociemniała bądź niewidoma w tak szczegółowy sposób. Historia Adrianny uczy zrozumienia i empatii. Napełnia serca nadzieją, dając obietnicę szczęśliwego końca.

Podsumowując: Jeśli lubicie ciepłe obyczajówki z głębszym przesłaniem, to ta książka z pewnością się Wam spodoba.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s